İttihatçılar Ve Kürtçüler

Yusuf GEZGİN

İttihatçılar Ve Kürtçüler

İttihat ve Terakki Cemiyeti’nin (İTC) çekirdeği “İttihadı Osmanî Cemiyeti” olarak 1889 yılında Fransız ihtilalinin 100. yıl dönümünde Selanik’te kuruldu. Selanik o dönemde Türklerden öte Yahudilerin ve dönmeler denilen Sebatayların etkin olduğu bir şehrimizdi. Nitekim Cumhuriyeti kuran kadro içinde ve tek parti yönetiminde bu kesimler baş aktör konumundaydılar. Bu gün İttihatçı zihniyet özellikle bir kurum içinde etkin ve güçlüdür. Bu kurum üzerinden topluma karşı operasyonlar yapmakta ve toplumu silahla dayakla, tehditle şekillendirmeyi sürdürmek istemektedir.

İttihatçılık Osmanlı devletinin son döneminde ecnebilerin oluşturduğu ve yönlendirdiği, ama bünyesinde gerçek vatanseverleri ve Türkçüleri de barındıran silahlı, ihtilalci, pozitivist, ırkçı düşüncelere sahip, mantık ve muhakeme mahrumu, heyecana dayalı, güdümlü bir hareket idi. Avrupalıların himayesinde kurulan ve uzun süre yeraltında yürütülen bu hareket, gizlice örgütlendi ve devletin sinirlerine yerleşti. 1908 de iktidarı ele geçiren İttihatçılar önce her türlü yol ve yöntemi kullanarak muhaliflerini öldürdüler, cinayetlere bulaştılar, devletin ve ordunun disiplinini, düzenini bozacak faaliyetlere imza attılar. Batılıların yapılandırdığı, Müslüman-Türk ismi almış Sebatay ve Yahudilerin beynini oluşturduğu bu hareket on yıldan kısa bir sürede koskoca imparatorluğu dağıtmayı başardı.

Her ne kadar ittihatçıların devamı olarak bu günkü ulusalcı hareketler görülmekte ise de, takip ettikleri yöntem ve hareket tarzları açısından İttihatçılarla Kürtçülerin ciddi benzerlikleri vardır. Bana sorarsanız birbirine karşıt-rakip gibi görünen bu hareketler aynı torbadan çıkma hareketlerdir. Ama şu anda bunu ne ulusalcılara ne Kürtçülere anlatmanın imkânı yoktur. İlerleyen yıllarda tarih bunun böyle olduğunu ortaya koyacaktır.

İttihatçılarla (İttihatçı geçen her yere “ulusalcı” kavramını koyabilirsiniz) PKK-DTP arasında pek çok benzerlik vardır. Zira bunların ikisi de baskıcıdırlar ve hukuk dışı, insanlık dışı, ahlak dışı her türlü yönteme müracaat etmektedirler. Her iki hareket de hasımlarını düşmanlarını fikirle ikna etmek yerine tehditle, cebirle, şiddetle yola getirmeyi tercih etmişlerdir. Birisi Türklüğe, diğeri Kürtlüğe hizmet ettiğini iddia eder, ama bunlar ve türevleri hareketler toplumları batı lehine dönüştürmenin, devşirmenin peşindedirler. Toplumları kendi kültüründen, değerlerinden, inançlarından koparmaya çalışırlar. Bu hareketlerin ikisi de pozitivist, anti demokrat ve ırkçıdır. Ötekine tahammülsüzdür. Silahlıdır. İhtilalcidir. Provokasyona ve kullanılmaya müsaittir. İkisinin ipleri de dışarıdadır, ikisi de gayrı milli ve gayrı Müslim odakların kontrolündedirler.

İttihatçılar dün nasıl siyasi rakiplerine aman vermemiş, onları sokakta, çarşıda infaz etmiş ve herkesi kayıtsız şartsız kendisine teslim olamaya zorlamışsa; DTP-PKK bu gün Güneydoğuda, Kürtler arasında aynı şeyi yapmaktadır. Kendisine muhalif Kürt hareketlere PKK-DTP’nin tahammülü yoktur. Tehditle, şantajla, cinayetle bu kesimleri susturmakta ve bütün Kürtleri kendisine teslim olamaya zorlamaktadır. İttihatçılarda olduğu gibi PKK-DTP’nin de totaliter, baskıcı, antidemokratik bir yapısı vardır. Kürtler arasında PKK’nın estirdiği korku hâkimiyeti vardır. 30 yılıdır hem devletten hem PKK’dan çok çekmiş Kürt vatandaşlarımız PKK’nın mahalle baskısına ve silahlı tedhişine siyasi direnemeyip, teslim olma eğilimi göstermektedirler.

PKK-DTP aslında devlet içinde yapılanmış, demokrasiye ve vatandaşa saygısız derin yapının ve Ergenekon örgütünün Kürtçü versiyonundan başka bir şey değildir. Son günlerde kirli ilişkilerine ve operasyonlarına muttali olduğumuz, Ergenekon Örgütü’nün de bağlı olduğu devlete çöreklenmiş “derin yapı” tarafından idare edilen, onun Kürtler arasındaki ikizi bir yapıdır DTP-PKK. Ancak Kürtçülük denilen hastalık pek çoğunu teslim alıp, mantık ve muhakemesini işlevsiz hale getirdiği için, en sağlam belgelerle ispat etseniz bile bu gerçeğin bizim Kürtler arasında kabul görmesi imkân dâhilinde değildir. Çünkü bu durum, üzerine bina edilen bütün tezlerinin çökmesi ve büyük(!) davalarının boşa düşmesidir. Tabii olarak mantıkları kabul etse dahi insanlar, hissen kullanıldıklarını, maşa olduklarını kabul etmeye yanaşmazlar.

Belki bizim Kürtlerin gözlerindeki sisin, beyinlerindeki pıhtının bir süre dağılmasını beklemek lazım. Ulusalcı ve Türkçüler içinde aynı durum geçerli. İnsanlar yıllarca mücadele ettikleri, hayatlarını, ömürlerini bağladıkları bir hayalin yalan, hayal, serap çıkmasından, dahası kendilerinin bilerek bu serap peşinde sürüklendiklerini öğrenmekten hazzetmezler. Öğrenseler kabul etmeleri ve sindirmeleri epeyce zaman alır.

Bizim Kürtlerin pek çoğu PKK’yı kahraman olarak görüyorlar ve haklarının takipçisi sanıyorlar. Ama PKK-DTP aslında Kürt sorununun, ülkedeki gerilimin en esaslı aracı ve malzemesidir.

PKK-DTP Kürtlerin İttihat ve Terakkisidir. Kürtleri kültürlerinden, kardeşlerinden ve dinlerinden uzaklaştırmaktadır. Halka şirin ve sıcak görünebilmek için din adamlarını kullanıyorlarsa da, temelde PKK ve onun uzantısı DTP İslam’dan rahatsız olan Marksist, ateist bık örgüttür. Eğer PKK-DTP bir gün bir Kürt devleti kurmaya muktedir olursa, Türkleri kardeşlerinden koparan ve bir maceraya sürükleyen, pozitivizme götüren İttihatçılardan farklı davranmayacaktır. Tek Parti döneminde yapıldığı gibi Kürtleri dönüştürecek ve patronların istediği istikamette bir “Kürt ulusu” inşa etmeye çalışacaktır.

Kürtler, ya PKK-DTP’ye alternatif ılımlı, yapıcı bir siyasi hareket çıkarmalı ve haklarını onunla savunmalılar; veya DTP’yi dönüşüme zorlamalı, Kürtleri ve binlerce yıllık kültürü yozlaştırmasına ve İslam’dan koparmasına fırsat vermemeliler…

PKK ve DTP Kürtlerin şikâyetçi olduğu, ırkçılıkla suçladığı İttihat ve Terakkiye ve onun uzantılarına çok benzemekte, söylemleri ve eylemleri onlarla örtüşmektedir. İttihatçılık gibi Kürtçülük hareketi de, beynini ecnebilerin oluşturduğu ve yönlendirdiği, ama bünyesinde gerçek Kürtleri ve Kürtçüleri barındıran silahlı, ihtilalci, pozitivist, ırkçı düşüncelere sahip, mantık ve muhakeme mahrumu, heyecana dayalı güdümlü bir harekettir. Dünün ittihatçıları ülkeyi nasıl bir maceraya sokarak parçalamış, milleti memleketi perişan etmiş, sonrada ecnebilere, harici güçlere peşkeş çekmişlerse, bu gün Kürtçülerin yürüdüğü yol da aynıdır. Dün pek çok saf vatanseveri bünyesinde barındıran İttihatçılık gibi, bu günün Kürtçü hareketi PKK-DTP de ezilmiş, horlanmış pek çok Kürt gencini bünyesinde barındırmaktadır. Dünün İttihatçıları nasıl Ermeni Taşnaklarla işbirliği içinde mevcut hükümete başkaldırmış, beraber hareket etmişlerse, bu günün PKK-DTP’si de açık ve kripto Ermenilerle beraber hareket etmektedirler. Bu gün dağ ve şehir kadrolarında açık-gizli pek çok Ermeni Kürt davasının en ön saflarında, hatta beynindedir. Dün İttihatçıları İngiliz ve Fransız sefirler yönlendirmekte idiler. Bu gün Kürtçü hareketleri başta İsrail ve ABD olmak üzere pek çok ülke, adeta orta malı gibi kendi hedefleri istikametinde, Türkiye’ye karşı kullanmaktadırlar.

Kürtçüler ve PKK-DTP karşıt-hasım gördükleri ittihatçılara benzetilmekten hoşlanmayabilirler, ancak, kullandıkları yöntemler, kendilerini destekleyenler açısından, pozitivist olmaları, toplumu sindirmeye ve teslim almaya çalışan tehdit-cinayet- şantaj vs gibi her türlü kirli yöntemi kullanmaları açısından İttihatçılarla tam bir benzerlik içindedirler.

İttihatçılar nasıl bir dönem ülkeyi bir maceraya sürüklemiş ve perişan etmişse PKK-DTP de Kürtlere aynı akıbeti hazırlamaktadır.

Kürtler de uyanmak için yüz yıl beklememeliler… 12 Haziran 2009 Cuma AKTİFHABER