TEPIŞI ( TUT )

TEPIŞI

Qero peyino yenowar bir'a bena ıshıkın
Vengo xoriyında isonidı berekyeno
İsyanecıno peyin beno rınd
Zeredemıdı yemon tepışyaye yew şayir yeno dunya
Tepışı destdemıra
Verde dosto düşmeno yew weş kalo bıkıri
Tepışı
Kuledı seatı neşıkyo
Geyiki ker
Hewni henekyaye nêve

Kıralo peyin aw bermeno,serdecıdı miçıka peyina kefelyêna
Hurmete helki maronde vinibiyayore çınyo
Tepışı destdemıra
Tüyenê rişyayo qopkımı
Tepışı
Loreqo benome nevermo
Birıdı ıshık hewna neşêro
Çewres ode zererazere neavıryo
Khalayıki ker
Duey henekyaye nêve

İsono peyin gomo erzeno
Tepışı destdemıra bıremımı
Bıremımı bıremımı
Kes ma nevino
Ewye ewnenê nevinê
Tironı deso lerzayış nêdo
Zeri êna lezı pıro nêdo
Guni êna lezı neşêro
Goşye aşki ker
Vengecı henekyaye nêvo

SEZAİ KARAKOÇ



TUT

Son kaya iniyor kuyu aydınlanıyor
Ses insanın derinlerde parlayan
Son isyan denemesi oluyor güzel
İçimde yaman tutuk bir şair doğuyor
Tut elimden
Dosta düşmana karşı bir iyi konuşayım
Tut
Kulede saat kırılmasın
Geyikler sağır
Rüyalar boğuk olmasın

Son kıral ağlıyor, üstünde son kuş yoruluyor
Halkın kayıp annelere karşı saygısı yok
Tut elimden
Düşen tüyleri toplayalım
Tut
İsimsiz çocuk ağlamasın
Kuyuda ışık sönmesin
Kırk oda içiçe dönmesin
Halayıklar sağır
Dualar boğuk olmasın

Son insan yürüyor
Tut elimden kaçalım
Kaçalım kaçalım
Bizi kimseler görmesin
Arıyanlar bulmasın
Tren duvarları sarsmasın
Yürek bu kadar hızlı çarpmasın
Kan böylesine hızlı akmasın
Aşkın kulakları sağır
Sesi boğuk olmasın

SEZAİ KARAKOÇ