LOREQYE BERMENÊ ( AĞLAYAN ÇOCUKLAR )

LOREQYE BERMENÊ

Keyonde kefesınodı bermenê loreqi,
Odondı wexto newa şon biyenı.
O wext bereqyeno çımondemı verdı,
Kereşyaye kereşyaye,yew riyo bermeno.

Çı wext tari biyıro cayi,
Sergeno kedero pilo loreqo;
Ewnenê, tersa pır çımyecı :
Ya heyni kona nevose rojdeyirı?

Şıne şıne bıryenê vengi,
Şew, yu desto siya gıredona çımonemı;
Goştono,zeredemıdı iltica kerdo,bermeno,
Yew loreqo kıjo,yew kışkek seyo…


(1924)Necip Fazıl Kısakürek ( Aç.Zeynelabidin)



AĞLAYAN ÇOCUKLAR

Kafesli evlerde ağlar çocuklar,
Odalarda akşam olurken henüz.
O zaman gözümün önünde parlar,
Buruşuk buruşuk, ağlayan bir yüz.

Ne vakit karanlık kaplarsa yeri,
Başlar çocukların büyük kederi;
Bakınır, korkuyla dolu gözleri:
Ya artık bir daha olmazsa gündüz?

Gittikçe kesilir derken sedalar,
Gece, bir siyah el gözümü bağlar;
Duyarım, içime sığınmış, ağlar,
Bir ufacık çocuk, bir küçük öksüz…


(1924) Necip Fazıl Kısakürek